Astrónomos da Universidade de Lorraine en Nancy encontraron unha señal isotópica que indica que as prediccións anteriores eran subestimadas e tanto a Terra como a Lúa son 60 millóns de anos mais vellas.
Segun eles o impacto da Terra con un corpo planetario produciuse 40 millóns de anos despois da formación do sistema solar, e dicir, 60 millóns de anos anteriores ó que se creía.
O método empleado para chegar a esta conclusión foi o da medición dos cambios na proporción dos diferentes gases(isótopos) que sobreviven da terra primitiva.
Analizaron gas xenón que se encontra no cuarzo de Sudáfrica e Australia, que se encontra como sellado nunha capsula de tempo, comparandoo cas actuais relacións isotópicas de xenón.
O tempo da formación da atmósfera da Terra estímase nuns 100 millóns de anos despois da formación do sistema solar. Xa que a atmósfera non sobreviviu ó impacto que formou a Lúa, esta revisión pon a idade de 40 millóns de anos despois da formación do noso sistema, e polo tanto 60 millóns de anos mais antigo do que se pensaba.
As señais do gas xenón permiten calcular cando se estaba formando a atmósfera, que probablemente foi na época en que a Terra colisionou cun corpo de tamaño planetario, e que levou a formación da Lúa,
Aínda que a diferencia podía parecer pequena, é importante, pois permítenos establecer como evolucionaron os planetas, sobre todo a través das grandes colisións en tempo profundo que formaron o sistema solar.
Enlace: http://www.lavozdegalicia.es/noticia/sociedad/2014/06/11/tierra-luna-60-millones-anos-viejas-pensado/00031402484765642149698.htm
NURIA VILA SEIJAS 1ºBACH-D Nº30
miércoles, 11 de junio de 2014
martes, 10 de junio de 2014
Electricidade a partir de cáscara de arroz
A empresa Husk Power Systems, que provee electricidade xerada a partir de cáscaras de arroz, en Bihar, unha das zonas máis pobres de India cun 80-90% dos pobos sen electricidade, problema que afecta a casi un cuarto da poboación.
Husk Power Systems, con 84 mini plantas gasificando la cáscara de arroz, provee electricidad de forma recurrente, fiable e ecolóxica a mais de 200.000 persoas en 300 pobos. Xerando un aforro de keroseno de ao redor de 9.244.800 litros, cun coste de dous dólares ao mes por familia, menos da metade do gasto mensual en enerxía dun hogar en Bihar. E ademais, o acceso a esta enerxía reduce a polución, mellora a saúde nas zonas rurais, promove eo desenvolvemento económico ao manter os negocios abertos mais tempo e permite alargar tamén as horas de estudio dos nenos. Ademais da empleo a 350 persoas da zona. Adicionalmente encontraron a forma de transformar as cinsas da cáscara de arroz, producto residual do proceso, en incienso, o que xera un ingreso extra a mais de 500 mulleres. Unha solución global, escalable e sostible no tempo.
Husk Power Systems, con 84 mini plantas gasificando la cáscara de arroz, provee electricidad de forma recurrente, fiable e ecolóxica a mais de 200.000 persoas en 300 pobos. Xerando un aforro de keroseno de ao redor de 9.244.800 litros, cun coste de dous dólares ao mes por familia, menos da metade do gasto mensual en enerxía dun hogar en Bihar. E ademais, o acceso a esta enerxía reduce a polución, mellora a saúde nas zonas rurais, promove eo desenvolvemento económico ao manter os negocios abertos mais tempo e permite alargar tamén as horas de estudio dos nenos. Ademais da empleo a 350 persoas da zona. Adicionalmente encontraron a forma de transformar as cinsas da cáscara de arroz, producto residual do proceso, en incienso, o que xera un ingreso extra a mais de 500 mulleres. Unha solución global, escalable e sostible no tempo.
Husk Power Systems tuvo que crear e operar verticalmente en toda a cadea de valor para poder ser viable e sostible. Desde o aprovisionamento das cáscaras de arroz ata a construción da rede de cableado con postes de bambú, o desenvolvemento de contadores electrónicos, un sistema de pago para clientes sen historial crediticio e incluso a creación de Husk Power Univerirty para formar ao persoal local que opera nas suas plantas.
E ademais, convencer a unhos clientes que, por moito que necesiten a electricidade, teñen uns ingresos ínfimos, moi irregulares e unha entendible aversión a cambiar costumes moi arraigadas.
Fonte
http://elpais.com/elpais/2014/06/06/planeta_futuro/1402056503_583450.html
Fátima Rodríguez Delgado, 1º Bach D
Etiquetas:
Enerxía,
Enerxías renovables,
innovación,
Medio Ambiente
lunes, 9 de junio de 2014
Descobren un xene que actúa como interruptor do sobrepeso
O
consumo a longo prazo de demasiada comida rica en graxa e en enerxía conduce a ter
sobrepeso. Dito así, parece todo moi
claro, pero o proceso de acumulación de quilos de máis pasa por unha complexa
regulación do metabolismo dos lípidos.
Historicamente, a especie humana tivo que afrontar diversas presións
evolutivas, e a escaseza de comida foi unha das máis importantes. Esta última
moldeou o noso metabolismo para poder explotar de forma óptima a enerxía
presente nos alimentos.
Agora
descubriuse que o xene SIRT7 desempeña
un papel clave no metabolismo enerxético. Uns ratos modificados xeneticamente
para que non posuísen o devandito xene mantivéronse nun peso normal a pesar dun
alto consumo de alimentos ricos en graxa.
Os autores do
achado, científicos do Instituto Max Planck Para a
Investigación Cardiaca e Pulmonar en Alemaña,
e as universidades xaponesas de Sendai e Kumamoto,
realizaron as súas probas con eses ratos que non
tiñan o xene SIRT7 e con outros dun grupo de control que si o posuían. A uns e
outros ratos alimentóuselles con comida moi rica en graxa durante meses. Os
ratos sen o xene SIRT7 mantiveron o seu peso normal, mentres que os do grupo de
control gañaron moito máis peso.
Ademais,
constataron que, en comparación cos ratos do grupo de control, estes animais
tendían a ter niveis menores de triglicéridos e colesterol no fígado, e niveis
normais de insulina.
Todo
apunta, polo tanto, a que os animais que non tiñan o xene SIRT7 podían procesar
mellor o exceso de enerxía na comida e non acumulaban depósitos patolóxicos de
graxa.
As imaxes por microscopio mostran o tecido hepático dos animais de
control, á esquerda, e o dos ratos que non tiñan o xene SIRT7, á dereita.
Mentres que os animais do grupo de control desenvolveron unha gran cantidade de
depósitos de graxa ao ser alimentados cunha dieta rica en graxa, os ratos sen o
xene SIRT7 non desenvolveron un fígado graxo.
Fontes: http://noticiasdelaciencia.com/not/10609/descubren-un-gen-que-actua-como-interruptor-del-sobrepeso/
Alba Álvarez Pacios nº1, 1ºBACH.-A
domingo, 8 de junio de 2014
Renovable e sen cargo ao usuario
Chile quere fundar as súas esperanzas enerxéticas nas fontes renovables, pero por agora, sen cargo no recibo da luz. A presidenta chilena inagurou en Copiapó, o parque solar fotovoltáico "Amanecer Solar CAP", o máis grande de latinoamérica e un dos máis grandes do mundo. Pero a diferencia do modelo español a súa amortización e financiación son privadas. Este proyecto foi financiado polo grupo CAP, o principal extractor de mineral de ferro e o maior productor siderúrxico de Chile. O grupo mineiro precisaba un abastecemento enerxético propio para as operacións na mina de ferro de Cerro Norte.
O parque está situado no deserto de Atacama, o máis árido do mundo, ten 280 hectáreas, con máis de 310.000 paneles solares fotovoltáicos, cunha capacidade de 100 megavatios, o que equivale ao consumo anual de 125.000 fogares en Chile.
Os módulos son de silicio monocristalino, un material que non é tóxico nin contaminante e que é reciclable ao final da súa vida útil. No seu primeiro ano de funcionamento, a planta será capaz de ixectar 270 GW/h de enerxía limpia ao sistema. O presidente executivo do gupo acereiro e mineiro, reconoceu que é unha aposta atrevida, xa que o risco financieiro corre a cargo de CAP. A alternativa era construír unha central de carbón, pero como os permisos medioambientais non o permitirían, construíron esta planta nun tempo récord de seis meses.
LAURA ÁLVAREZ GÓMEZ - 1ºBACH C
sábado, 7 de junio de 2014
A Lúa formouse tras o impacto dun planeta coa Terra
As rochas lunares traídas polos astronautas do Apolo,
fai máis de 40 anos conteñen evidencias de que un planeta do tamaño de Marte
estrelouse contra a Terra e dos escombros desa colisión, formouse a lúa,
segundo mostra unha investigación recente.
Os científicos alemás que utilizaron unha nova técnica
afirman que detectaron unha diferenza química lixeira entre as rochas da Terra
e as rochas lunares. Os científicos, sen embargo, indican que serían necesarios
máis estudos para confirmar estes resultados que mostran evidencias de que o
material doutro corpo ademáis da Terra contribuíu á formación da Lúa fai uns
4,5 millóns de anos.
Oss científicos creen que a Lúa formouse a partir dunha
nube de escombros lanzados ao espacio despois de que un corpo do tamaño de
Marte chamado Thea se estrelara contra a Terra xoven.
Dado que os distintos planetas do sistema solar teñen diferentes
elementos químicos, os científicos crían que as rochas lunares poderían conter
pegadas químicas delatoras de calquera corpo estrelado contra a Terra, o que
demostraría a colisión, evidencia que hasta agora se resistía.
"Desenrolamos unha técnica que garante a
separación perfecta, dos isótopos de oxíxeno doutros gases”, afirma Daniel
Herwartz, da Universidade de Colonia en Alemania.
"As diferezas son pequenas e difíciles de detectar,
pero están ahí", agregou Herwartz, o autor principal dun artículo sobre o
descubrimiento publicado na edición desta semana da revista Science.
Os resultados indican que a composición da Lúa é
aproximadamente o cincuenta por cento Thea y outro cincuenta por cento Terra,
aínda que se precisa máis traballo para confirmar esta estimación, segundo
indican os científicos.
O equipo analizou rochas traídas á Terra polos
astronautas da NASA durante o Apolo 11, Apolo 12 e Apolo 16 misións á Lúa, que
tiveron lugar nos anos 1969 y 1972.
MARCOS VAZQUEZ FERNANDEZ
1ºBACHARELATO C
FONTES:
http://www.larazon.es/detalle_normal/noticias/6578996/sociedad+ciencia/la-luna-se-formo-tras-el-impacto-de-un-planeta-con-la-tierra#.U5Maaah_vZI
Etiquetas:
1ºBach C,
Astronomía,
Ciencia,
curiosidades,
Descubrimentos
viernes, 6 de junio de 2014
Os científicos alertan do risco que produce o aplanameto de montañas .
Os científicos alertan do risco do aplanamento de montañas en China
As autoridades chinas están aplanando 700 montañas para
conseguir mais kilómetros para construír edificios . O macroproxecto esta a dar problemas dende o
ano pasado . As obras se pararon a espera dun informe medioambientales pero un mes despois empezaron de novo as
obras porque o costo da construción e do goberno para mantelo non deixaba de
subir . Os traballos seguen , o informe aínda non
esta rematado . destacan tres científicos
da Universidade Chan ´g , nun articulo publicado
na revista Nature criticando os riscos .
El
ceo destes vese marrón polo polbo que xeran estas obras hai unha gran deforestación
polo que o risco de erosión é moi elevado , hai unha perdida contaminación das augas subterráneas porque os
bosques bloquean o vento e reteñen a humidade .
Os
problemas causados polo movemento de terras ; inundacións , erosións do solo , emisión de partículas contaminantes …
Piden
o goberno chino que consulte expertos nacionais antes de continuar cos seus
planes .Pero por desgraza china non é o primeiro proxecto que realiza con
graves consecuencias para o medio ambiente .
China nos últimos anos .O
executivo recoñeceu que en 2011 a construción
da presa de Tres Gargantas causo
contaminación de auga e corrementos da
terra no entorno.
Peiyue
explica ; “é posible construír pequenas
casas arredor das montañas , pero cando a poboación crece demasiado xa non son
suficientes .”
lunes, 2 de junio de 2014
El primer vuelo del avión solar que dará la vuelta al mundo
El avión "Solar Impulse II" será el primero en dar una vuelta al mundo usando energía solar en el año 2015. El ingeniero de este proyecto es Bertrand Piccard.Se trata de un avión con unas alas de 72 metros cubierto por una capa de fibra de carbono dónde hay 17248 células solares para darle autonomía hasta cinco noches y cinco días. Su velocidad máxima a nivel del mar es de 90 km/h y a su máxima altitud de 8500 metros es de 140 km/h.
El avión es completamente hermético lo que permite viajar aunque llueva. De día el avión volará a 8500 metro y de noche, para ahorrar energía, lo hará a 1500 metros. El viaje comenzará en marzo de 2015 en el Golfo Pérsico.
Daniel Rodríguez Rey 1º Bac D
domingo, 1 de junio de 2014
O quentamento global favorece ós insectos de cores claros
Unha investigación liderada pola Universidade de Marburgo
(Alemania), determina que a distribución de especies de insectos en Europa
depende das cores do corpo e do clima. Os resultados deste estudo que publicou
a revista Natura Communications, proporcionan pautas para prever os
efectos dos cambios climáticos sobre ditos animais.
Os insectos (coma os lagartos e serpes) absorben a
enerxía do sol para convertila en movemento. As especies de cor escura son
capaces de absorver máis luz solar cos de cor claro có fin de aumentar a
temperatura corporal. Por outro lado, as variedades da cor claro poden reflexar
a luz para evitar o sobrequentamento, o que lles da ventaxas a temperaturas
altas e baixas.
Para entender como o cambio de temperatura a nivel global
afecta aos insectos, os investigadores analizaron as ás e os cores de 473 especies
europeas de bolboretas e libélulas. Para elo, comprobaron que as variedades
máis escuras adaptaranse mellor a climas fríos e as de cores claros aos climas
cálidos.
Como resposta ao quentamento climático, as especies poden
cambiar a súa distribución, adaptarse as novas condicións, o en última
instancia, extinguirse. Aínda que esta última é pouco probable. Aclara Zeuss.
Neste estudo conbínase o análise dixital de imaxes
recentes coas estadísticas filoxenéticas para demostrar que a claridade da cor
dos insectos está relacionada ca temperatura de toda Europa. Ademáis mostra que
os grupos de libélulas aclararon a súa cor no último século e llo atribuen ao
quentamento global.
Os
resultados indican que, co quentamento global, os cambios na distribución de
especies de insectos pódense predecir en certa medida. Por exemplo, esperaríase
que as especies de cor escura trasladásense a rexións máis frías ou que cambien
a súa preferencia de hábitat cara a condicións máis sombrías.
Fontes: http://www.agenciasinc.es/Noticias/El-calentamiento-global-favorece-a-los-insectos-de-colores-claros
Patricia Pérez Froufe 1º Bach A
A nosa última oportunidade para salvar o planeta
A Humanidade xa casi
quedouse sen tempo para abordar o cambio climático. Os científicos sinalan que
un aumento da temperatura de duos grados centígrados por riba dos niveis
preindustriales colocará á Terra nun terreo perigoso e desconocido. Sen embargo,
actualmente imos camiño dun aumento de cuatro grados o máis neste siglo. Chegou
a última oportunidade para actuar.
Dita oportunidade
producirase en diciembre de 2015 en París, cando os gobernos do mundo se reúnan
para a vixésima primera reunión anual
das Nacións Unidas sobre o cambio climático, pero esa vez será
diferente. Ou os gobernos acordan a adopción de medidas decisivas, como
prometen, ou volveremos a vista atrás e veremos 2015 como o ano no que a saude
climática se nos deslizou entre os dedos.
En 1992, os gobernos do
mundo aprobaron a Convención Marco das Nacións
Unidas sobre o Cambio Climático e prometeron evitar "a perigrosa interferencia antropogénica
[inducida polo home] no sistema climático" reducindo a tasa de emisión dos
gases que provocan o efecto de invernadoiro, en particular o dióxido de
carbono. Aunque o tratado entrou en vigor en 1994, a tasa de emisións de ditos
gases, incluido o CO2, aumentou en realidade.
En 1992, ca combustión
mundial do carbón, petróleo e gas, máis a produción de cemento, lanzaronse
22.600 millóns de toneladas de CO2 ao aire. En 2012, o ano máis recente sobre o
que dispoñemos de datos comparables,
as emisións ascenderon a 34.500 millóns de toneladas. En lugar de controlalo, a
Humanidade acelerou o cambio climático inducido polo home.
Ahora ese é o mallor
problema moral do noso tempo. A utilización de combustibles fósiles en todo o
mundo ameaza aos pobres, que son os máis vulnerables ao cambio climático
(aunque os ricos son a causa principal), e ás xeneracións futuras, que
heredarán un planeta xa inhabitable en moitos lugares e co abastecemento de
alimentos sometido a crisis en gran escala.
Estamos causando ese
dano nunha época na que os adelantos tecnolóxicos permiten ao mundo substituir
os perigosos combustibles fósiles por fontes enerxéticas con escasas emisiones
de carbono, como, por exemplo, a eólica, a solar, a nuclear e a hidroeléctrica
e reducir as repercusións dos combustibles fósiles utilizando a tecnoloxía para
a captura e o almacenamento de carbono. O Papa Francisco recientemente o expresou perfectamente: "Salvaguardar a Creación", dixo,
"porque, se destruimos a Creación, ¡a Creación nos destruirá a nos! ¡Non
debemos olvidalo nunca!".
Sen embargo, para os
moitos intereses poderosos existentes o cambio climático segue sendo un xogo
cuyo objextivo é retrasar o máis posible a adopción de medidas. As xigantescas
compañías de combustibles fósiles seguen presionando entre bastidores contra o
paso á utilización dunha enerxía con escasas emisións de carbono e utilizan a
súa inmensa riqueza para comprar informacións nos medios de comunicación destinadas
a sembrar a confusión. O imperio de medios de comunicación de Rupert Murdoch
nos Estados Unidos, o Reino Unido, Australia e outras partes destaca polo papel
particularmente cínico que desempeña na difusión de propaganda anticientífica.
FONTE:
http://elpais.com/elpais/2014/05/29/planeta_futuro/1401367027_694754.html
Pablo González Vázquez 1ºC BACH.
Etiquetas:
Cambio climático,
Contaminación,
Enerxía,
Enerxías non renovables
Unha rara explosión de raios gamma sacude Andrómeda
O telescopio Swift da
NASA detectou un estourido de raios gamma de
alta enerxía procedentes da galaxia de Andrómeda, la galaxia grande máis próxima
á Vía Láctea.
Trataríase da explosión observda máis próxima á Terra.
Swift observa os estouridos de raios gamma e,
se detecta un, o telescopio redirecciónase automáticamente pra tratar de
capturar a fonte.
A alerta saltou ás 21:21 GMT do 27 de maio; tres
minutos máis tarde, o telescopio de raios X a bordo do Swift xa estaba
observando un resplandor brilante de raios X que non existira antes.
La explosión ocorreu máis cerca do que nunca antes se
rexistrara, uns 2,5 millóns de anos luz de distancia, o que representa un veciño,
en termos cósmicos.
A explosión puido orixinarse cando dúas estrelas de
neutróns ultra-densos colisionaron.
Se é así, probablemente se xeraran ondas gravitatorias
-ondulacións no texido do espazo-tempo-
a través do cosmos.
Outra posibilidade, di o astrofísico Robert Rutledge da
Universidade McGill en Montreal, é que a explosión sexa unha fonte de raios X
'ultraluminosos', unha clase de obxetos menos brilantes que o núcleo dunha
galaxia pero máis brilantes que as estrelas ordinarias,
informa "Nature".
Si é así, entonces os raios X sexan probablemente
visibles nos próximos días, no lugar de medio día como pode esperarse dun
estalido de raios gamma.
Calquera que sexa a causa, a explosión de Andrómeda produxose fai uns 2,5 millóns de anos.
A súa enerxía estivo vixiando cara nós dende entonces.
MARCOS VAZQUEZ FERNANDEZ
1º BACHARELATO C
Fontes:
http://www.larazon.es/detalle_normal/noticias/6494192/sociedad+ciencia/una-rara-explosion-de-rayos-gamma-sacude-andromeda#.Ttt1nV5IgqF85pr
Etiquetas:
1ºBach C,
Astronomía,
Ciencia,
curiosidades,
Galaxias
Seca a finais de século nun terzo das terras por culpa do quentamento global?
A seca, entendida como unha
dispoñibilidade de auga menor que a necesaria, pode ser froito de varios
factores, como por exemplo unha diminución das precipitacións ou o incremento da perda de humidade dunha
superficie por evaporación, que conduza a unha menor retención de auga.
A maior demanda
local de auga, como por exemplo por un aumento da poboación, ou pola posta en
marcha de actividades que esixen máis auga, pode tamén conducir a unha
situación de escaseza de auga.
Unhas taxas máis elevadas de evaporación poden xogar un papel moito máis importante do que bastante xente cree, pois as temperaturas máis cálidas son capaces de extraer máis humidade dos chans, mesmo nalgúns lugares onde se prognosticou que como consecuencia do quentamento global aumentarán as chuvias.
Unhas taxas máis elevadas de evaporación poden xogar un papel moito máis importante do que bastante xente cree, pois as temperaturas máis cálidas son capaces de extraer máis humidade dos chans, mesmo nalgúns lugares onde se prognosticou que como consecuencia do quentamento global aumentarán as chuvias.
Un exemplo da
importancia das taxas de evaporación
é o reflectido no novo estudo realizado polo equipo de Benjamín Cook, climatólogo do Observatorio Terrestre Lamont-Doherty
na cidade estadounidense de Nova York.
Neste estudo, que tivo en conta todas as terras do mundo agás a Antártida, estimouse que o 12% das terras estarán baixo a influencia das secas arredor do ano 2100 se consideramos só os cambios nos patróns de pluviosidade; pero tendo en conta tamén as taxas máis altas de evaporación debidas á enerxía engadida ao sistema e aos cambios na humidade atmosférica, chégase á conclusión de que as secas se estenderán ata o 30%, case a terceira parte da terra dispoñible.
Neste estudo, que tivo en conta todas as terras do mundo agás a Antártida, estimouse que o 12% das terras estarán baixo a influencia das secas arredor do ano 2100 se consideramos só os cambios nos patróns de pluviosidade; pero tendo en conta tamén as taxas máis altas de evaporación debidas á enerxía engadida ao sistema e aos cambios na humidade atmosférica, chégase á conclusión de que as secas se estenderán ata o 30%, case a terceira parte da terra dispoñible.
Un aumento nas
devanditas taxas carrexará un maior risco de seca mesmo en rexións onde choverá
máis que agora e nas que hai inmensas extensións de terra agrícola dedicada ao
cultivo de trigo, millo e arroz. Entre estas rexións do mundo figuran o sueste
de China e o oeste dos Estados Unidos.
Creedes que todavía podemos evitalo?
Parécenvos datos importantes os derivados deste estudio?
Alba Álvarez Pacios nº1 1ºBach-A
Etiquetas:
Cambio climático,
Medio Ambiente,
Quentamento Global
Cans cazadores de mamuts
Segundo os investigadores, os europeos
primitivos servíronse dos primeiros cans domesticados para cazar
grandes animais de forma masiva.
A imaxe mostra un can cun oso dun mamut de hai 27.000 anos na boca
No centro e mais ao este de Eurasia
atópanse espectaculares xacementos arqueolóxicos dun gran número
de mamuts de entre 45,000 e 15,000 anos de antigüidade, os
investigadores cren que semellante matanza non puido ser produto dun
violento episodio natural, din que o máis probable é que foran os
cazadores da época, pero nesta conclusión falta algo, os cazadores
non contaban con armas capaces de matar tantos animais e tan grandes,
logo, quen os axudou? Os científicos da Penn State University cren
que foron os primeiros cans domesticados.
Os seres humanos da época idearon unha
novedosa técnica de caza de animais deste tamaño, o plan consistía
en que os cans axudaban aos cazadores a atopalos mais rápido e
rodeábanos para que non puideran fuxir. Por outra parte tamén
protexían aos homes doutros carnívoros.
Cerca dos xacementos tamén se atoparon
outros depredadores identificados como lobos e mais raposos, pero
estes, seguian dietas diferentes á dos cans, o que indica que estes
últimos eran alimentados polos homes.
Os primeiros cans domesticados non son
os precursores dos nosos cans, xa que no seu ADN conteñen unha firma
xenética distinta á de calquera outro cánido.
As investigacións continuarán e se
hai mais destes cánidos en grandes xacementos, acompañados dun gran
número de mamuts e lobos, con dieta distinta á dos demais
depredadores, poderemos afirmar que os cans son o mellor amigo do
home.
Pilar Veloso Trigo, 1ºBach C
jueves, 29 de mayo de 2014
Un barco capaz de xerar enerxía mecánica.
Dous ex alumnos da Universidade Politécnica de Cataluña crearon un innovador sistema de navegación que permite a un barco moverse coa forza do vento ( embarcación debe ir a mercé da dirección do vento) e a mesmo tempo xerar a suficiente enerxía para, mediante a electrólise, obter hidróxeno e osíxeno.

O sistema, que os dous mozos patentaron, consiste nun innovador conxunto de velas ríxidas ó mesmo tempo que a embarcación se move co vento, un sistema de turbinas mergulladas xira velozmente xerado enerxía mecánica que produce a electrólise da auga do mar, separando o hidróxeno do osíxeno e almacenando cada gas en tanques diferentes.
Cada elemento pode ser comercializado e aproveitado, para vehículos ecolóxicos (no caso do hidróxeno) ou para a industria ou os hospitais (no caso de osíxeno).
O proxecto, bautizado como bound4blue, leva a firma de Jordi Salas e deJosep Miguel Bermúdez, graduados en Enxeñaría Aeronáutica da UPC de Terrassa. Os dous mozos xa crearon a súa propia empresa para desenvolver este sistema e puxéronse mans á obra para buscar financiamento. Calculan que necesitan 47 millóns de euros para ter listo o primeiro prototipo.
Os dous emprendedores coinciden en que innovacións como a súa son o futuro, xa que a parte de ser limpas e non xerar emisións, son máis baratas que os sistemas de xeración actual.
Patricia Moreiras Arias nº13 1º Bach D
http://ccaa.elpais.com/ccaa/2014/05/28/catalunya/1401289120_081002.html

O sistema, que os dous mozos patentaron, consiste nun innovador conxunto de velas ríxidas ó mesmo tempo que a embarcación se move co vento, un sistema de turbinas mergulladas xira velozmente xerado enerxía mecánica que produce a electrólise da auga do mar, separando o hidróxeno do osíxeno e almacenando cada gas en tanques diferentes.
Cada elemento pode ser comercializado e aproveitado, para vehículos ecolóxicos (no caso do hidróxeno) ou para a industria ou os hospitais (no caso de osíxeno).
O proxecto, bautizado como bound4blue, leva a firma de Jordi Salas e deJosep Miguel Bermúdez, graduados en Enxeñaría Aeronáutica da UPC de Terrassa. Os dous mozos xa crearon a súa propia empresa para desenvolver este sistema e puxéronse mans á obra para buscar financiamento. Calculan que necesitan 47 millóns de euros para ter listo o primeiro prototipo.
Os dous emprendedores coinciden en que innovacións como a súa son o futuro, xa que a parte de ser limpas e non xerar emisións, son máis baratas que os sistemas de xeración actual.
Patricia Moreiras Arias nº13 1º Bach D
http://ccaa.elpais.com/ccaa/2014/05/28/catalunya/1401289120_081002.html
miércoles, 28 de mayo de 2014
A app Zerofootprint premia os hábitos saudables
A aplicació Zerofootprint para teléfonos ou outros gadgets intelixentes recompensa con monedas sociais, chamadas Goodcoins, ás persoas que realicen hábitos saudables. Este programa está pensado para reducir os gastos dos gobernos, xa que lles saería máis barato pagar un incentivo para que a xente realice actividades saudables que pagar os gastos dos tratamentos dalgunhas enfermidades crónicas.
Esta iniciativa está desenvolvéndose en dúas cidades canadienses. As Goodcoins, que se conseguen en actividades como ir a camiñar media hora, despois pódense cambiar por alimentos orgánicos ou, por exemplo, por unha toalla do Comercio Xusto.
Un exemplo do seu uso sería para evitar os casos de diabetes xestacional que afecta a unha de cada dez embarazadas en España. Despois do parto, sen supervisión, a paciente pode desenvolver diabetes en menos de cinco anos. A aplicación sería unha forma de seguir controlando ós pacientes e compensalos polas actividades que preveñan a aparición desa enfermidade. Ademais as Goodcoins solo se poden canxear por certas cousas que decide a comunidade. Así asegúrase que están invertidas en algo que beneficie o comercio local ou sea saudable.
Paréceche unha boa idea? Que hábitos saudables cres que podía promover esta app?
Fontes:
-http://tecnologia.elpais.com/tecnologia/2014/05/27/actualidad/1401178810_231547.html
-http://zerofootprintsoftware.com/points-brochure/
Fátima Rodríguez Delgado, 1º Bach D
Esta iniciativa está desenvolvéndose en dúas cidades canadienses. As Goodcoins, que se conseguen en actividades como ir a camiñar media hora, despois pódense cambiar por alimentos orgánicos ou, por exemplo, por unha toalla do Comercio Xusto.
Un exemplo do seu uso sería para evitar os casos de diabetes xestacional que afecta a unha de cada dez embarazadas en España. Despois do parto, sen supervisión, a paciente pode desenvolver diabetes en menos de cinco anos. A aplicación sería unha forma de seguir controlando ós pacientes e compensalos polas actividades que preveñan a aparición desa enfermidade. Ademais as Goodcoins solo se poden canxear por certas cousas que decide a comunidade. Así asegúrase que están invertidas en algo que beneficie o comercio local ou sea saudable.
Paréceche unha boa idea? Que hábitos saudables cres que podía promover esta app?
Fontes:
-http://tecnologia.elpais.com/tecnologia/2014/05/27/actualidad/1401178810_231547.html
-http://zerofootprintsoftware.com/points-brochure/
Fátima Rodríguez Delgado, 1º Bach D
Etiquetas:
alimentación,
Consumo,
enfermidades,
inventos,
medicina,
Saúde
AVELINO CORMA, PREMIO PRÍNCIPE DE ASTURIAS DE INVESTIGACIÓN
Avelino Corma é un químico, investigador do CSIC nacido en Castellón en 1951. Este investigador, creador do Instituto de Tecnoloxía Química en Valencia, dedicou os seus últimos trinta anos a investigación dos catalizadores (é dicir, sustancias que se utilizan moito na Industria, e que aceleran a velocidade dunha reacción química sen que se consuma o proceso) nos procesos de refinado de hidrocarburos e derivados da biomasa.
Este científico xunto cos seus colegas estadounidenses Mark E. Davis (Instituto de Tecnología de California) e Galen D. Stucky (Universidad de California, Santa Bárbara) gañaron o Premio Príncipe de Asturias de Investigación Científica e Técnica do ano 2014.

Corma xunto cos seus colegas desarrollou materiais microporosos e mesoporosos, é dicir sustancias con poros diminutos, no caso dos materiais microporosos formados por aluminosilicatos que lles dán propiedades absorbentes que se utilizan como catalizadores industriais e no caso dos mesoporos formados por sustancias sílices, alúminas ou óxidos de diversos elementos mecánicos. Este tipo de materiais teñen importantes vantaxes como a reducción de emisións contaminanates de vehículos, fábricas e procesos de refinado do petróleo. Iste traballo foi principalmente ó que lles otorgou o premio.
Pero Corma é autor ademáis de un centenar de patentes, algunhas utilizadas en procesos comerciais.Tamén posúe a Gran Medalla da Academia de Ciencias Francesas e é autor de centos de artículos en revistas internacionales, o cal lle fai ser un científico español de grande prestixio.
Fontes: http://www.abc.es/ciencia/20140528/abci-avelino-corma-premio-principe-201405281051.html
VÍCTOR CARRERA QUINTANA 1 BACH A
Avelino Corma é un químico, investigador do CSIC nacido en Castellón en 1951. Este investigador, creador do Instituto de Tecnoloxía Química en Valencia, dedicou os seus últimos trinta anos a investigación dos catalizadores (é dicir, sustancias que se utilizan moito na Industria, e que aceleran a velocidade dunha reacción química sen que se consuma o proceso) nos procesos de refinado de hidrocarburos e derivados da biomasa.
Este científico xunto cos seus colegas estadounidenses Mark E. Davis (Instituto de Tecnología de California) e Galen D. Stucky (Universidad de California, Santa Bárbara) gañaron o Premio Príncipe de Asturias de Investigación Científica e Técnica do ano 2014.
Corma xunto cos seus colegas desarrollou materiais microporosos e mesoporosos, é dicir sustancias con poros diminutos, no caso dos materiais microporosos formados por aluminosilicatos que lles dán propiedades absorbentes que se utilizan como catalizadores industriais e no caso dos mesoporos formados por sustancias sílices, alúminas ou óxidos de diversos elementos mecánicos. Este tipo de materiais teñen importantes vantaxes como a reducción de emisións contaminanates de vehículos, fábricas e procesos de refinado do petróleo. Iste traballo foi principalmente ó que lles otorgou o premio.
Pero Corma é autor ademáis de un centenar de patentes, algunhas utilizadas en procesos comerciais.Tamén posúe a Gran Medalla da Academia de Ciencias Francesas e é autor de centos de artículos en revistas internacionales, o cal lle fai ser un científico español de grande prestixio.
Fontes: http://www.abc.es/ciencia/20140528/abci-avelino-corma-premio-principe-201405281051.html
VÍCTOR CARRERA QUINTANA 1 BACH A
A traxedia da basura electrónica
A exportación de residuos perigosos, entre eles os electrónicos, está prohibida dende 1992, sen embargo, cada ano, os países desenvolvidos producen ata 50 millóns de toneladas de residuos como ordenadores, televisores, teléfonos móviles, electrodomésticos...e, segundo investigacións, o 75% deles desaparece do circuito oficial e unha boa parte é exportada ilegalmente a África, China ou India.
Datos oficiais da Unión Europea calculan que dous tercios dos residuos electrónicos non chegan ás correspondentes plantas de reciclado e que o tráfico de residuos move xa máis diñeiro que o negocio da droga.
En cada país a situación é diferente. En España o problema non ven dado tanto polo tráfico senón pola neglixencia ante o tratamento inapropiado nas chatarrerías.

Membros da OCU (Organización de Consumidores e Ususarios) colocaron en total 16 rastreadores en residuos electrónicos en diferentes puntos de toda España e soamente 4 deles chegaron ás adecuadas plantas de reciclaxe, o resto foron eliminadas ilegalmente.
Os residuos electrónicos conteñen, entre outros materiais, metais preciosos como oro e prata e tamén cobre, chumbo e terras raras como o lantano, o terbio ou o neodimio, moi cotizados pola industria electrónica, cuxo tratamento supón gravísimos problemas de saúde para os traballadores dos basureiros electrónicos e para os nenos que se crían nesas zonas e demáis poboación.
Fontes de información:
Datos oficiais da Unión Europea calculan que dous tercios dos residuos electrónicos non chegan ás correspondentes plantas de reciclado e que o tráfico de residuos move xa máis diñeiro que o negocio da droga.
En cada país a situación é diferente. En España o problema non ven dado tanto polo tráfico senón pola neglixencia ante o tratamento inapropiado nas chatarrerías.

Membros da OCU (Organización de Consumidores e Ususarios) colocaron en total 16 rastreadores en residuos electrónicos en diferentes puntos de toda España e soamente 4 deles chegaron ás adecuadas plantas de reciclaxe, o resto foron eliminadas ilegalmente.
Os residuos electrónicos conteñen, entre outros materiais, metais preciosos como oro e prata e tamén cobre, chumbo e terras raras como o lantano, o terbio ou o neodimio, moi cotizados pola industria electrónica, cuxo tratamento supón gravísimos problemas de saúde para os traballadores dos basureiros electrónicos e para os nenos que se crían nesas zonas e demáis poboación.
Fontes de información:
- http://www.elmundo.es/ciencia/2014/05/28/5384c82de2704ed75d8b4592.html
- http://www.ocu.org/
Ana Rodríguez Vilas 1ºBach A
martes, 27 de mayo de 2014
Un muro de xelo subterráneo para conter as fugas en Fukushima
As autoridades niponas deron o visto bo a construcción dunha barreira de xeo
subterránea en torno os reactores nucleares da accidentada pranta de Fukushima,
unha medida destinada a contener as fugas de agua radiactiva o mar.
A Autoridad nipona dE Regulación Nuclear deron luz verde a
esta iniciativa tras descartar que teña un impacto negativo significativo sobre
os cauces das augas subterráneas e sobre a configuración do subsuelo baixo a
central, según informou a axencia Kyodo.
"Hoxe confirmaron que a posible escala de afundimiento
do terreno non sería moi importante, e esto era o efecto secundario que mais
temíamos da construcción do muro", señalou uno dos expertos deste
organismo, Toyoshi Fuketa, en declaraciones o mismo medio.
Nun obstante, este organismo señalou que ainda hai puntos do
proyecto que deben ser aclarados, como a medición precisa do nivel da agua
radiactiva acumulada nos edificios dos reactores.
O muro de xelo construirase insertando unha línea de
tuberías a unha profundidade de unos 30 metros a través das cuales inyectarase
un refrixerante a unha temperatura de menos 40 grados, o que resultará en unha
conxelación dos acuíferos subterráneos en contacto coas canalizaciones.
Ainoha Gómez Cid 1º Bach.D.
domingo, 25 de mayo de 2014
Mediante luz e proteínas podería rexenerar neuronas dañadas
Unha noticia do 24 de maio nos informa que un bioquímico español deseñou unhas proteínas artificiais (quimeras) para inxectalas no cerebro, iluminalas con luz e activar a rexeneración das neuronas. Podería ser unha grande solución para o alzhéimer e o párkinson.
O español chámase Álvaro Inglés e traballa no Instituto de Ciencia e Tecnoloxía de Austria. Investigará e probará o funcionamento das quimeras usando os ratos no laboratorio. Ademáis recibiu o 19 de maio unha beca de 15000 dólares da fundación Dan David para eses proxectos de alto risco.
O premio Dan David dedica cada ano a beca para un tipo de investigación, este ano tocoulle á memoria. E concedeulles a beca ao proxecto de Álvaro por ser innovador de alto risco e con grandes ganancias.
As quimeras son proteínas biosintéticas que non se atopan na natureza e consisten nun receptor fusionado cunha proteína sensible á luz para que así ao iluminar ás células se activen. Ao activarse, os receptores únense cos factores de crecemento que provocan a supervivencia e o crecemento das células e mesmo permiten rexenerar as que teñen algún defecto ou están morrendo. De todas formas, aínda teñen que investigar máis porque poden conlevar a efectos secundarios indesexados. Para controlar mellor o seu funcionamento pensan que en lugar de inxectar o factor de crecemento, terían que activar o seu receptor de luz na zona ou lugar do cerebro onde sexa necesario. Por iso este proxecto está pensado para combatir contra o alzhéimer e o párkinson xa que nestas enfermidades se dexeneran neuronas nunhas partes específicas do cerebro (e xusto estas quimeras serven para as dexeneracións neuronais).
Se activan a ruta de señalización celular para o crecemento e a proliferación desas células, poderían combatir contra a perda da memoria e desenvolver a aprendizaxe espacial.
Como expliquei, primeiro probarán estas quimeras en cultivos neuronais e despois nos ratos. Se todo sigue como esperan, poderán probalo en primates e despois ser aplicable para os humanos.
Sira Prieto González
1ºA
ENLACE
http://www.agenciasinc.es/Entrevistas/Vamos-a-probar-una-herramienta-para-combatir-el-alzheimer-activando-neuronas-con-luz
Etiquetas:
bioquímica,
cientifico,
enfermidades,
Neurociencias
Españoles crean o primeiro biorreactor que produce células nai en serie
Carecer dun medio de producción en serie e automático de células nai frena o desarrollo de terapias con estas células.
O madrileño, David Horna, confundador da empresa Aglaris Cell, xunto con dous socios, Miguel Costa e Manuel A. González, xa crearan fai dous anos esta firma co obxectivo de desenrolar un dispositivo que permitise automatizar o cultivo de células para avanzar na producción de medicamentos 'vivos'
O proceso é o seguinte: obtéñense células do paciente, e extráense as células nai. Éstas inxectanse no biorreactor onde se cultivan e se amplifican. Finalmente, obtéñense as células envasadas en bolsas.
O equipo ten dúas partes: a que ten a firma na parte lisa, onde se atopan os compoñentes de inxeñería e a segunda: un cartucho desechable, onde se realiza o cultivo, de usar e tirar, para evitar as contaminacións cruzadas.
Neste video podedes ver o funcionamento deste dispositivo
Fontes: http://www.agenciasinc.es/Noticias/Un-biorreactor-espanol-envasa-lotes-de-celulas-madre-en-serie-para-la-medicina-regenerativa
Paula Quintas Blanco 1ºBach A
O madrileño, David Horna, confundador da empresa Aglaris Cell, xunto con dous socios, Miguel Costa e Manuel A. González, xa crearan fai dous anos esta firma co obxectivo de desenrolar un dispositivo que permitise automatizar o cultivo de células para avanzar na producción de medicamentos 'vivos'
O proceso é o seguinte: obtéñense células do paciente, e extráense as células nai. Éstas inxectanse no biorreactor onde se cultivan e se amplifican. Finalmente, obtéñense as células envasadas en bolsas.
O equipo ten dúas partes: a que ten a firma na parte lisa, onde se atopan os compoñentes de inxeñería e a segunda: un cartucho desechable, onde se realiza o cultivo, de usar e tirar, para evitar as contaminacións cruzadas.
![]() |
| Aglaris Cell |
Neste video podedes ver o funcionamento deste dispositivo
Fontes: http://www.agenciasinc.es/Noticias/Un-biorreactor-espanol-envasa-lotes-de-celulas-madre-en-serie-para-la-medicina-regenerativa
Paula Quintas Blanco 1ºBach A
sábado, 24 de mayo de 2014
Crean un material que repele o auga
En Estados Unidos, no campus da Universidade Brigham Young,
Utah, unha enxeñeira mecánica chamada Julie Crockett lidera un estudio no que
se analiza como o auga rebota e deslizase frente a unha superficie. Isto debese
a que o seu equipo creou un material superhidrófobo.
" A nosa investigación está
dirixida a crear a superficie superhidrofóbica ideal”
Gracias a esto, se os condensadores das centrais électricas puideran ser construidos con este material, o proceso de reciclado se produciría dunha forma moito mais rápida, aforrando tempo e reducindo os costes de xerar electricidade.

Pero, que é un material hidrofóbo? Tratase dunha capa
nanométrica composta polo menos por un 95% de aire. As gotas dos líquidos que
normalmente se impregnan na nosa pel ao tocarnos, prácticamente non están en
contaco con esta superficie, polo que retroceden.
A superficie repele a meirande parte de líquidos, coma auga,
café, gasolina, parte de alcoholes, salsa de soja e mesmo acido sulfúrico entre
outros.
Inda que este material superhidrofóbo non é o primeiro, existen unha gran cantidade de materiais destas características que teñen
infinidade de aplicacións. Alguns, mesmo se empregaron coma productos
comerciales.
Pero o equipo de Crocket afirma que este, é moito mais eficaz contra a auga.
Di a investigadora
Julie Crockett
Inda que a investigación realmente está orientada a intentar
xerar enerxía dunha forma mais limpia e eficiente.
As centrais eléctricas que funcionan facendo xirar unha
turbina mediante a queima de carbón ou gas natural para crear vapor que se
expanda, teñen un problema en común: o vapor necesita volver a condensarse en
estado líquido, é dicir, auga, para reciclarlo correctamente.
Os resultados do estudo indican que as superficies cun patrón de
cretas ou postes microscópicos, xunto cun recubrimento hidrófobo producen maior
resistencia a auga.Gracias a esto, se os condensadores das centrais électricas puideran ser construidos con este material, o proceso de reciclado se produciría dunha forma moito mais rápida, aforrando tempo e reducindo os costes de xerar electricidade.

- Fontes de información:
SERGIO DAVID BERMEJO COFÁN
1ºBACH D
Suscribirse a:
Entradas (Atom)













