A posible causa son a descontrolada deforestación que ten lugar no Leste de África.
A investigación foi desenvolvida en tres países (Tanzania, Kenia e Uganda). O centro ICRAF quería preservar exemplos das plantas antipalúdicas no seu banco de xenes, onde de 200 especies unhas 30 teñen estas propiedades.
Algúns exemplos: a quinina (o tratamento histórico máis estendido contra a malaria) provén da cortiza da árbore suramericana Cinchona; e a artemisa é o arbusto asiático utilizado máis recentemente por ser máis efectivo, aínda que en África non chega máis que ao 15% dos afectados. Ademais, o parásito xa se está facendo resistente a esta droga, polo que urxe a atopar outras alternativas.
Unha das que están a piques de extinguirse é o 'Zanthoxylum chalybeum', un arbusto espiñento que crece na sabana no leste africano. As comunidades usan a súa cortiza e as súas raíces para baixar a febre e outras fan infusións coas súas follas.
Outra especie en perigo pola sobreexplotación da madeira son as oliveiras salvaxes ('Olea europaea africana'): o extracto dos seus compoñentes orgánicos é antipalúdico e tambien actúa como laxativo para expeler parásitos e a solitaria.

Para máis información:
http://www.elmundo.es/elmundo/2011/04/21/ciencia/1303388539.html
Feito por: Yurema Seara Núñez, 1ºB








Do seu estudo, se puido determinar a gran variedade de dinosauros e estegosarios que habitaban fai 145 millóns de anos na Península Ibérica, polo que promoveu unha candidatura, apoiada por España e Portugal, para que se inclúan na lista do Patrimonio Mundial da Unesco. As pegadas teñen unha gran importancia científica polos datos que achegan sobre a mobilidade da fauna do Mesozoico e sobre o seu comportamento. O achado de rastros agrupados dos mesmos individuos permitiu pescudar que os estegosaurios eran gregarios; ou que os ornitópodos (dinosauros herbívoros) tiñan marcha bípeda ou cuadrúpeda. Ata se atoparon icnitas dun xigantesco terópodo carnívoro, de 10 metros de lonxitude. 

