Un equipo
de científicos dirixido por Agnès Dewaele, da organización científica nacional
francesa de investigación tecnolóxica CEA, determina que a temperatura preto do
centro da Terra é 1000 graos máis do que cría. Un experimento levado a cabo hai
20 anos precisaba que estaba a 5000 graos Celsius, pero este novo traballo
desmínteo explicando incluso onde se confundiron. As súas conclusións
publicáronse o venres 26 na revista Science.
No traballo participaron membros do Centro Nacional Francés para a
Investigación Científica (CNRS) e o Fondo Europeo de Radiación Sincotrón
(ESRF).
Os
resultados obtidos nas súas medicións confirman modelos xeofísicos de que a
diferenza de temperatura entre o núcleo sólido e o manto superior debe ter polo
menos 1500 graos para explicar por que a Terra ten campo magnético.
O
núcleo da Terra componse en esencia dunha esfera de ferro a temperaturas
superiores a 4000ºC e presións que superan os 1’3 millóns de atmosferas (atm).
Nestas condicións, o ferro é completamente líquido, tanto coma o auga. Unicamente
no centro da Terra, onde a presión e o aumento da temperatura aínda son
maiores, o ferro líquido pasa a ser sólido. A análise de ondas sísmicas
provocadas por terremotos, que pasan a través da codia terrestre, revela o
espesor dos núcleos e o modo no que a presión aumenta ca profundidade, pero non
permite calcular a temperatura.
Como
é imposible descender ata o centro da Terra, o grupo de científicos experimentou
con ferro sometido a altas presións coa axuda de tecnoloxía de raios X. Deste
modo, puideron determinar que o punto de fusión do ferro cunha presión de 2’2
millóns de atm supera os 4000 graos (arredor de 4800). A fronteira entre o
núcleo líquido e o sólido está a 3’3 millóns de atm, a temperatura nesas
condicións será aproximadamente sobre 6000ºC.

A
partires dos 2400 graos, aparecen efectos de recristalización na superficie das
mostras de ferro, pero aínda non chega a producirse a fusión. No anterior
experimento, levado a cabo en 1993 por científicos do Instituto Max Plank de Química
(Alemania), utilizouse unha técnica óptica para determinar se as mostras eran
sólidas ou líquidas. Esa mala interpretación foi o posible erro que fixo
que as súas estimacións fosen 1000 graos menos que as obtidas actualmente.
Fontes de información:
Antía Quintana Gallego, 1º BACH A
2 comentarios:
Antía, neste artículo pódese ver outra forma de traballar dos científicos mediante métodos indirectos. Porque a pesar da Viaxe o centro da Terra de Julio Verne aínda ninguén puido ir.
A ciencia desenvolve técnicas para solucionar os problemas que a Natureza nos propón e os impedimentos que nos pon para o seu coñecemento.
Publicar un comentario