martes, 10 de mayo de 2011
Xapón pecha unha planta nuclear con risco sísmico
A seguridade da planta, que necesita barreiras capaces de bloquear un tsunami récord de 15 metros de altura, requerirá pechar Hamaoka o menos por dous anos.
Aunque o número un da empresa eléctrica, Akihisa Mizuno, confesou ca suspensión das operacións acarreará inconvenientes os seus clientes tamén agregou: “Cremos ca potenciación das infraestructuras de seguridade ao largo plazo será a perda fundamental para unha enerxía nuclear segura e confiable”. Naoto Kan advirtiu entonces a alta probabilidade de que na zona central de Xapón, donde está ubicada a planta, verifiquese un sismo de 8 grados de magnitud na escala de Ritcher nos próximos 30 anos.
O empresario Akihisa Mizuno explicou que os únicos reactores actualmente en funcionamento, as unidades 4 y 5, detendránse dentro duns días, e que se abandonará a reactivación da unidad 3, detida desde novembro pasado por mantemento.
Para ver o gráfico con maior resolución: http://www.elpais.com/graficos/internacional/central/nuclear/Hamaoka/elpgraint/20110424elpepuint_1/Ges/
http://www.clarin.com/mundo/Japon-planta-nuclear-riesgo-sismico_0_478152257.html
Noelia Vila Seijas 1-C
Mitiguemos os gases invernadoiro dende a escola
Tarefa de Webquest realizada por Érika López Carballo e Alma San José Cardoso
Renuncio ao soldo de primeiro ministro ata a recuperación económica de Fukushima
Así mesmo, declara que o seu Goberno debatirá sobre a política enerxética do país, que fai un uso moi baixo das enerxías renovables e depende da nuclear, xa que as súas espectativas (antes do accidente) cara o 2030 era que o 50% da enerxía fose nuclear, fronte ó 3'% actual, o cal "ten que ser revisado desde cero".
Neste sentido, sinalou que a enerxía nuclear e a procedente de combustibles fósiles foron claves en Xapón, mais deben comezar a empregar outras renovables como a solar, nas que van moi por detrás en comparación con outros países.
Información completa en http://www.ecoticias.com/sin-seccion/48087/noticias-medio-ambiente
Andrea Fernández 1ºB
Imaxes incribles
Sophie Monboisse (profesora de Francés)
lunes, 9 de mayo de 2011
O problema do Cambio Climático, tamén é noso
Traballo realizado con metodoloxía webquest por Isabel Limia Pérez e Tatiana Nespereira Campuzano.
domingo, 8 de mayo de 2011
Falando alto!
Un total de 25 organizacións políticas, sociales, sindicales e ecolóxicas manifestáronse en Madrid para pedir o peche escalonado das centrais nucleais en España e esixir o goberno un modelo enerxético limpo. Baixo o lema "¿Nucleares? Non, gracias" centos de persoas recorreron as rúas da capital, convocados por Izquierda Unida, Ecologistas en Acción, Ecolos Verdes o Equo, entre outros.
Liliana Villar Whyte 1º Bach ABiodiversidade Músical.
Fonte: http://canistrel.blogspot.com/2011/05/musica-pintada.html
Coral Real Llamas.
1º de Bacherelato.
Físicos, logran atrapar antimateria durante un tempo record
No mes de novembro, a revista Nature publicaba un sorprendente logro científico, na que uns investigadores capturaban e almacenaban antimateria. Algo así non fora posible na vida real, ata que un grupo internacional de físicos, por primeira vez na historia, lograban atrapar brevemente, 38 átomos de antihidrógeno nas instalacións do CERN.O mesmo equipo deu un paso adiante e confinou 309 átomos, tamén de antihidrógeno, durante 1.000 segundos. Trátase dunha cantidade aínda pequena para pór en marcha un electrodoméstico, pero aumenta as posibilidades de ampliar os nosos coñecementos sobre a orixe e a formación do Universo.
Para máis información:
http://www.abc.es/20110506/ciencia/abci-fisicos-logran-atrapar-antimateria-201105061156.html
Feito por: Yurema Seara Núñez 1ºB
viernes, 6 de mayo de 2011
A radición do mar cerca de Fukushima é mil veces maior
jueves, 5 de mayo de 2011
As plantas invasoras en Galiza: un perigo silencioso
Traballo realizado con medoloxía webquest por Yurema Seara Núñez e Andrea Fernández Novoa.
martes, 3 de mayo de 2011
Como identificaron a Bin Laden polo seu ADN?
A ameaza terrorista islamista parece que está agora un pouco máis lonxe aínda que os países occidentais seguen a tomar precaucións para evitar atentados terroristas. Cando nos enteramos da noticia da morte do temido Bin Laden sentimos tranquilidade, pero non nos preguntamos se o home morto era ou non él. é máis, a identificación de Bin Laden mediante ADN pasou casi inadvertida en medio da avalancha de información en torno a súa morte.EEUU utilizou 16 horas para transportar o corpo ata un portaavioóns analizar o ADN e comparalo co dun familiar(o da súa irmá) para comprobar a súa identidade.
Os análisis comerciales ou os forenses realizados en casos de difícil identificación de cadáveres tardan varios días en dar resultados. Pódese facer un análisis de identidade por ADN en tan pouco tempo como o que tardou o exército estadounidense? Imposible, non é. Pero o certo é que require dunha equipación científica equiparable á dos mellores laboratorios de análisis xenéticos e unha velocidade de traballo de ciencia ficción.
Os especialistas que analizaron as mostras tiveron que traballar conxuntamente co laboratorio que gardaba as mostras da irmán. Ou ben, dispoñer de tales mostras no laboratorio do portaavións onde o exército estadounidense di que analizou o ADN do terrorista.
¿Qué tiveron que facer?
O método utilizado para este tipo de identificacións basase en 13 marcadores (microsatélites) de ADN. Pero para chegar a comparalos hay que realizar unha serie de complicadas probas científicas. O primeiro é tomar unha mostra e purificar o ADN para asegurarse de que non está contaminado con outro ADN humano. Despois hay que facer unha proba de amplificación do ADN mediante unha PCR (reacción da polimerasa en cadea) y despois hay que analizar os fragmentos de ADN cun analizador.
Estos pasos son os mesmos que se realizan nas secuenciacións para descifrar xenomas, por exemplo. De ahí puidose obter a pegada xenética de Bin Laden.
http://www.elmundo.es/elmundo/2011/05/03/ciencia/1304424490.html
Noelia Vila Seijas 1ºC
Rastros de radiación en leite materna
O Ministerio de Sanidade, Traballo e Benestar do Xapón informou que se detectaron rastros de radiacións en mostras de leite recollidas en sete mulleres en Xapón.lunes, 2 de mayo de 2011
A biodiversidade e o ser humano a través do tempo
Tarefa de webquest realizada, na materia Ciencias para o mundo contemporáneo, por:
Coral Real Llamas (1º Bacharelato B)
domingo, 1 de mayo de 2011
Non te esquecemos
Fai un ano que te fuches, pero para min estás.
Cando penso que te fuches,
negra sombra que me asombras,
ó pé dos meus cabezales
tornas facéndome mofa.
Cando maxino que es ida,
no mesmo sol te me amostras,
i eres a estrela que brila,
i eres o vento que zoa.
si choran, es ti que choras,
i es o marmurio do río
i es a noite i es a aurora.
En todo estás e ti es todo,
pra min i en min mesma moras,
nin me abandonarás nunca,
sombra que sempre me asombras.
Estarás facendo teatro con Antonio, Modesto, Xosé... e defendendo ás mulleres como só ti sabías.
Déixoche unha carta que seguro que che vai gostar lela, está escrita por un mozo disposto a cambiar o mundo.
Carta a un maltratador
Para ti, cabrón: Porque lo eres, porque la has humillado, porque la has menospreciado, porque la has golpeado, abofeteado, escupido, insultado… porque la has maltratado. ¿Por qué la maltratas? Dices que es su culpa, ¿verdad? Que es ella la que te saca de tus casillas, siempre contradiciendo y exigiendo dinero para cosas innecesarias o que detestas: detergente, bayetas, verduras… Es entonces, en medio de una discusión cuando tú, con tu 'método de disciplina' intentas educarla, para que aprenda. Encima lloriquea, si además vive de tu sueldo y tiene tanta suerte contigo, un hombre de ideas claras, respetable. ¿De qué se queja?
Te lo diré: Se queja porque no vive, porque vive, pero muerta. Haces que se sienta fea, bruta, inferior, torpe… La acobardas, la empujas, le das patadas…, patadas que yo también sufría..
Hasta aquel último día. Eran las once de la mañana y mamá estaba sentada en el sofá, la mirada dispersa, la cara pálida, con ojeras. No había dormido en toda la noche, como otras muchas, por miedo a que llegaras, por pánico a que aparecieses y te apeteciera follarla (hacer el amor dirías) o darle una paliza con la que solías esconder la impotencia de tu borrachera. Ella seguía guapa a pesar de todo y yo me había quedado tranquilo y confortable con mis piernecitas dobladas. Ya había hecho la casa, fregado el suelo y planchado tu ropa. De repente, suena la cerradura, su mirada se dirige hacia la puerta y apareces tú: la camisa por fuera, sin corbata y ebrio. Como tantas veces. Mamá temblaba. Yo también. Ocurría casi cada día, pero no nos acostumbrábamos. En ocasiones ella se había preguntado: ¿y si hoy se le va la mano y me mata? La pobre creía que tenía que aguantar, en el fondo pensaba en parte era culpa suya, que tú eras bueno, le dabas un hogar y una vida y en cambio ella no conseguía hacer siempre bien lo que tú querías. Yo intentaba que ella viera cómo eres en realidad. Se lo explicaba porque quería huir de allí, irnos los dos…Mas, desafortunadamente, no conseguí hacerme entender..
Te acercaste y sudabas, todavía tenías ganas de fiesta. Mamá dijo que no era el momento ni la situación, suplicó que te acostases, estarías cansado. Pero tu realidad era otra. Crees que siempre puedes hacer lo que quieres. La forzaste, le agarraste las muñecas, la empujaste y la empotraste contra la pared.. Como siempre, al final ella terminaba cediendo. Yo, a mi manera gritaba, decía: mamá no, no lo permitas. De repente me oyó. ¡Esta vez sí que no!–dijo para adentro-, sujetó tus manos, te propinó un buen codazo y logró escapar. Recuerdo cómo cambió tu cara en ese momento. Sorprendido, confuso, claro, porque ella jamás se había negado a nada.
Me puse contento antes de tiempo.
Porque tú no lo ibas a consentir. Era necesario el castigo para educarla. Cuando una mujer hace algo mal hay que enseñarla. Y lo que funciona mejor es la fuerza: puñetazo por la boca y patada por la barriga una y otra vez…
Y sucedió.
Mamá empezó a sangrar. Con cada golpe, yo tropezaba contra sus paredes. Agarraba su útero con mis manitas tan pequeñas todavía porque quería vivir. Salía la sangre y yo me debilitaba. Me dolía todo y me dolía también el cuerpo de mamá. Creo que sufrí alguna rotura mientras ella caía desmayada en un charco de sangre.
Por ti nunca llegué a nacer. Nunca pude pronunciar la palabra mamá. Maltrataste a mi madre y me asesinaste a mí.
Y ahora me dirijo a tí. Esta carta es para tí, cabrón: por ella, por la que debió ser mi madre y nunca tuvo un hijo. También por mí que sólo fui un feto a quien negaste el derecho a la vida.
Pero en el fondo, ¿sabes?, algo me alegra. Mamá se fue. Muy triste, pero serenamente, sin violencia, te denunció y dejó que la justicia decidiera tu destino. Y otra cosa: nunca tuve que llevar tu nombre ni llamarte papá. Ni saber que otros hijos felices de padres humanos señalaban al mío porque en el barrio todos sabían que tú eres un maltratador. Y como todos ellos, un hombre débil. Una alimaña. Un cabrón.
Fernando Orden Rueda 2º de Bachillerato, de Ciencias de la Salud. IES Bioclimática, de Badajoz. II Premio del II Concurso Nacional 'Carta a un maltratador', convocado por la Asociación 'Juntos contra la violencia doméstica'
O peligro das neuronas apagadas

Un estudo dun equipo de investigadores de EEUU e Italia atoparon explicación ós accidentes de tráfico producidos por momentáneos lapsus de concentración ó volante sen que o conductor chege a estar durmido. Algunhas rexións da corteza cerebral compensan a falta de sono apagándose aínda que o individuo se atope desperto. Como experimento sometéronse un grupo de ratas a longos periodos de privación de sono para ver o efecto que esto producía sobre os seus cerebros, introducindo nas súas gaiolas obxetos coloridos e outros que chamaran a súa atención e despertaran os seus sentidos para evitar que os animais quedasen durmidos. Os resultados anunciaron que tanto o electroencefalograma como o seu comportamento mostran dificultades para conciliar o sono ou vixilia, dando a coñecer tamén que despois deste periodo algunhas neuronas quedan afectadas e ausentes, demostrado nas ratas pola súa incapacidade de alcanzar o seu alimento despois deste periodo de probas.
Trátase dun fenómeno previo ó microsono (consiste en pequenos actos de durmir entre 3 e 15 segundos cos ollos pechados), mentres que no caso deste fenómeno estudiado os ollos continúan abertos e o efecto é semellante ó dos lapsus epilépticos; trátase de neuronas cansadas e apagadas nun cerebro desperto.
O microsono é a causa dun 24% dos accidentes mortais en estradas. Estase a desenvolver un dispositivo de alerta durante a conducción que consiste en avisar mediante señais virtuais ó conductor cando este sobrepasa un límite de parpadeo, intentando así evitar estas cada vez máis numerosas mortes. Os científicos alertan de que debemos deixar de practicar toda actividade na que teñamos que estar nun estado de alerta e atención antes de sentir a fatiga previa.
Esta enfermidade todavía a estudar pode ser a responsable de síndromas como os lapsus de atención, o estado de irritabilidade, carecer de xuízo ou tender ó error, como cando non durmimos o tempo recomendado pero tampouco padecemos moito sono.
Lucía Rodríguez Rodríguez 1ºB
Incidente nuclear en Tarragona.
Hoxe considero importante subir esta noticia, pois non só ocorren accidentes nucleares en Xapón, como o caso de Fukushima, senon que tamén en España aínda que de moita menos importancia malia seguese considerando un accidente. Como dixo tamén a nosa profe, Carmen na clase de CMC, os sucesos nucleares poden ser de tres tipos, segundo a Escala Internacional de Sucesos Nucleares (INES) :
desviación (non teñen transcendencia para a seguridade)
incidentes ( que se encontran entre os de desviación e os accidentes)
accidentes ( que poden ser de catro tipos a súa vez, e son son máis perigosos)
Iso é o que aconteceu o pasado xoves en Ascó (Tarragona). Unha válvula que se abriu por erro fixo uns 25.000 litros de auga contaminada chegara polos tobillos a 14 operarios do reactor 1 de dita central.
Os inspectores do Consello de Seguridade Nuclear (CSN) deben determinar o alcance do incidente, que a espera deste dictamen clasificouse coma nivel 0 na Escala Internacional de Sucesos Notificables (INES) con sete niveis.
Disque o incidente vincúlase a gran cantidade de empresas subcontratadas que
interveñen na central durante as paradas programadas do reactor.
O incidente foi o segundo que se rexistra nos ultimos 15 días e fixo que se orixinara un incendio que non provocou consecuencias graves.
máis información :
http://www.publico.es/ciencias/373734/otro-incidente-cuestiona-la-seguridad-de-ascoTatiana Nespereira Campuzano
Detectouse xa o Bosón De Higgs?
![]() |
| Simulación do Bosón de Higgs |
Feito por: Manuel Lorenzo Tallón 1º C BACH
Para máis información
A galaxia Andrómeda "vistese" de cores
Andrómeda é o obxecto visible máis afastado da Terra. Está a 2,5 millóns de anos luz e é a máis brillante dun conxunto no que hai outras 30 galaxias pequenas e outras dúas grandes: a Vía Láctea e a Galaxia do Triángulo.
O satélite Planck é capaz de capturar a radiación en microondas de Andrómeda, chegando a detectar partículas de po a temperaturas extremadamente baixas, de tan só unhas decenas de graos sobre o cero absoluto. Se as partículas están a maior temperatura, pódense detectar na banda do infravermello co telescopio espacial Herschel, un satélite que desvela cúmulos de po nos brazos espirales da galaxia, nos que se están formando novas estrelas. O telescopio XMM-Newton rexistra a radiación cunha lonxitude de onda que é máis corta que a da luz visible, entre a que se atopan os raios-X e a luz ultravioleta. Nestas bandas podemos observar as estrelas máis vellas. Algunhas están chegando ao final das súas vidas e outras xa explotaron, xerando unha onda de choque que asuca o cosmos.

Algo que xa se sabe é que Andrómeda estase achegando á Terra a uns 300 quilómetros por segundo, e crese que de aquí a, aproximadamente, 3.000 a 5.000 millóns de anos podería chocar coa nosa e fusionarse ambas formando unha galaxia elíptica xigante.
Para máis información:
http://www.elmundo.es/elmundo/2011/04/29/ciencia/1304098751.html
Editado por:
Yurema Seara Núñez 1ºB
sábado, 30 de abril de 2011
Día do científico Galego, Ramón María Aller
Ramón María Aller (1878-1966),Pioneiro das estrelas dobres instalou o primeiro observatorio astronómico de Galicia. Comezou o seu labor docente na USC en 1940, onde tres anos despois e co patrocinio do CSIC inaugurouse un observatorio, ao que foron trasladados os instrumentos de Lalín, e no que se creou o observatorio que leva o seu nome e que na actualidade atópase en pleno funcionamento docente, investigador e de divulgación da astronomía. Entre os seus máis de 78 artigos, catro libros, a dirección de cinco teses doutorais, catro estrelas descubertas e deseños de instrumentos de observación e medición, destaca Introdución á astronomía.
Millóns de persoas viven "cerca" dunha central nuclear
Para máis información: Click aquí
Para ver o mapa: Click aquí


